گل با صفاست اما ، بی تو صفا ندارد
                                                  
                                                                   گر بر رُخ ات نخندد ، در باغ جا ندارد

پیش تو ماه باید رُخ بر زمین بساید
                                                                  
                                                                      بی پرده گر برآید ، شرم و حیا ندارد

ای وصل تو شکیبم ، ای چشم تو طبیبم
                                                                 
                                                                      بازآ که درد هجران بی تو دوا ندارد

فریاد بی صدایم در سینه حبس گشته
                                                                
                                                                     از بس که ناله کردم آه ام صدا ندارد

گفتم که در کنارت ، جان را کنم نثارت
                                                               
                                                              تیغ از تو گردن از من ، چون و چرا ندارد

هر کس تو را ندارد ، جز بی کسی چه دارد
                                                              
                                                               جز بی کسی چه دارد هر کس تو را ندارد

مهدی بیا مهدی بیا مهدی بیا
                                                              
                                                               مهدی بیا مهدی بیا مهدی بیا