اینکه زن باشی و از آبشارهای زیبای موهایت لذت ببری,ولی آن را بپوشانی و پنهان کنی تا حتی تاری از آن معلوم نباشد!
اینکه زن باشی و اندام مناسبی داشته باشی ولی آن را بپوشانی و پنهان کنی!
اینکه زن باشی و بتوانی زیبا و با عشوه حرف بزنی ,ولی نزنی و صدایت را نازک نکنی!
اینکه زن باشی و در بازار عرضه و تقاضای ادا و عشوه و هوس بتوانی عرضه کننده باشی,ولی نباشی هر چند قابلیتش را داشته باشی

اینکه جوری حرف بزنی,قدم برداری و پوشش داشته باشی که
همکارت,استادت,هم کلاسی ات تحریک نشود و راحت و آسوده کارش را بکند و تمرکزش به هم نریزد,اینکه با همه این تناقض ها دست به گریبان باشی و حتی پایت گران هم تمام شود!

همه اینها ارزش یک لحظه نگاه رضایت بخش مادرم زهرا را دارد که دست دعا بلند کند و بگوید خدایا:
<دختران امت پدرم,همه زیبایی ها را داشتند و معیوب و مفلوج و کچل و زشت نبودند,ولی برای رضای تو زیبایی هایشان را از نامحرم پنهان کردند!
پس تو محبت کن خودت را در دل هایشان پنهان کن!
طوری که هیچ چشم و ابرویی
ناز و کرشمه ای
پول و مکنتی
نتواند جایگزین آن شود!>